Dary „Froebla” cz. 5

Jakoż powinniśmy mu dopomóc, ale umiejętnie, ze świadomością rzeczy, kierując czynnościami dziecka, urządzając mu zabawy, podsuwając odpowiedni materiał; matka, wychowawczyni powinny jasno zdawać sobie sprawę, czego potrzeba w danej chwili, jakim jest stopień rozwoju wychowanka. Wszystko, cokolwiek zapoczątkujemy w przeszłości, w teraźniejszości i później, winno prowadzić ku wzmocnieniu zaufania do nas, a przez to ku miłości i poszanowaniu. Kluczem do takiego świadomego oddziaływania jest obserwacja – obserwacja trojakiego rodzaju. 1) Obserwowanie siebie samego (introspekcja tak w czasie teraźniejszym, jak i w przeszłości, zwłaszcza zaś w możliwie wczesnemu dzieciństwie. 2) Spostrzeżenia nad dzieckiem, dokładne zbadanie jego sił, zdolności i wymagań. 3) Skrzętne poznanie środowiska, jego wpływu na wychowańca: czy odpowiada ono warunkom prawidłowego rozwoju, czy też wywołuje zboczenia”. Pragnąc przyjść z pomocą wychowawczyniom przez zużytkowanie współczesnego sobie materiału, Froebel nie poprzestaje na wskazówkach i radach teoretycznych, ale sam kroczy drogą przez siebie wytkniętą, próbując dobrać szereg gier i zajęć, odpowiadających naturalnemu rozwojowi dziecka.

Comments

  1. By Reklama