Dary „Froebla” cz. 20

Podobizny te oczywiście dalekimi były od rzeczywistości: na karuzelę np. ustawiono słupek z sześciu płytek, do tego przystawiono na krzyż cztery cegiełki (długim, wąskim bokiem u podstawy), na ich końcu położono po płytce; na huśtawkę potrzeba było czterech słupków: z trzech urządzono podobiznę bramy, a czwarty zawieszono na nitce zamiast deski. Wypadło oczywiście wyciąć lalkę, którą by można było pohuśtać „na prawdę” (wysłowienie się dzieci). Potem lalka szła do teatru, opowiadała o tern, co widziała, udawała się w celu kupowania gościńca (łakoci), a nie znajdując ich w jednym straganie, szła do sąsiedniego. Przechodząc do szczegółowego przeglądu darów, których stosowanie objaśnia się we wzorach pogadanek lub opowiadań, uważamy za rzecz stosowną dodać, że przytoczone przykłady nie są bynajmniej wzorami, godnymi bezwarunkowego naśladowania. Właściwy pogląd na duchowy rozwój dziecka, oraz czynione nad nimi spostrzeżenia, nieskończenie prędzej dopomogą do odnalezienia odpowiednich sposobów i treści, aniżeli wszelkie wskazówki poszczególne i pisane lekcje wzorowe.

Comments

  1. By Reklama