Dary „Froebla” cz. 17

Niepośledni powab ma też dla dzieci szybka zmiana, z zadowoleniem śledzą one przeobrażanie się jednej budowli w drugą. Przykład, podany przez Froebla dla rozmaitości, przez zwolenników jego został, jakżeśmy już widzieli, podniesiony do dogmatu, podług którego wszystkie budowle należy wyprowadzać jedne z drugich. Oprócz kształtów, naśladujących otaczające nas przedmioty, czerpanych z życia (Lebensformen), Froebel podaje tak zwane przez niego Schonheitsformen – kształty piękne (estetyczne), „gdzie ugrupowanie materiału nie przypomina już jakiegoś przedmiotu z rzeczywistości, gdzie otrzymuje się coś takiego, co robi na nas wrażenie przyjemne, o czym mówimy: „To jest ładne”. Układanie takich form gwiaździstych dajesz metryczne powtarzanie się niektórych części: sześciany, słupy stykają się ze sobą płaszczyznami, krawędziami itp.; stąd stosowanie materiału prowadzi do zapoznania się z nim – do urabiania wyobrażeń geometrycznych”. Wskazując takie zastosowanie swych darów, Froebel dalekim jest jednak od owej zbytniej gorliwości, jaką mu się przypisuje z drugiej ręki – bynajmniej nie powraca on ustawicznie do liczby i formy, nie żąda, aby przy każdym zajęciu liczono i rozglądano się w płaszczyznach, krawędziach i kątach. Wymaga się jednej rzeczy tylko – aby dziecko rozpoczynało od wyrabiania pojęć na przedmiotach; czy zaś posłużą ku temu dary zalecone, czy też jakikolwiek inny materiał, jest to obojętne.

Comments

  1. By Reklama